Terug

 Meer volksvertegenwoordigers in de tweede kamer; ook bij GroenLinks

Na de val van het kabinet hebben veel gevestigde politici van links én rechts opgelucht adem gehaald: nu komt alles weer goed; we gaan weer normaal doen in de politiek.
Als actieve GroenLinkser ben ik uiteraard opgelucht dat de Haagse soap eindelijk afgelopen is en dat er nieuwe verkiezingen komen die hopelijk tot een socialer en milieuvriendelijker kabinet zullen leiden. Maar in zekere zin hoop ik niet dat ‘de geest van Pim’ weer helemaal in de fles zal terugkeren.

Naar mijn overtuiging heeft de roep om een andere politieke cultuur, om meer openheid, minder bureaucratie en minder vriendjespolitiek veel Nederlanders aangesproken Deze roep zal daarom blijven klinken; sterker nog: het negeren van deze wens van zoveel Nederlanders zou kunnen leiden tot toenemende apathie, weerzin en mogelijk zelfs openlijk verzet tegen het verkalkte politieke Nederlandse klimaat.
Om dat te voorkomen ligt er, zeker ook voor GroenLinks, een belangrijke taak. Dat blijkt overigens ook uit ons verkiezingsprogramma en velen in de partij vinden dat (met mij) al jaren.
Hoe is de situatie op dit moment? GroenLinks is een zeer inhoudelijke partij en moet dat vooral ook blijven. De (landelijke) vertegenwoordigers weten goed waar ze het over hebben en zijn in staat om hun mening uitstekend mondeling en schriftelijk over het voetlicht te brengen. Inhoudelijk stáát de partij er.
De kritische inzet en de debatvaardigheid van onze kamerleden is alom gevreesd. Politici als Balkenende, Zalm en Herben kunnen daar over meepraten.
Mijn conclusie: de belangrijke kaderstellende en controlerende taken van Groenlinks worden naar behoren ingevuld.
Ten aanzien van de derde belangrijke politieke taak; de volksvertegenwoordigende ligt dat naar mijn mening genuanceerder. Voor veel Nederlanders hebben we toch een wat te intellectueel en randstedelijk imago. Onze inzet vindt vaak onvoldoende weerklank bij ‘gewone mensen.’
Een elementair principe uit de communicatieleer lijkt wel eens uit het oog verloren. Ik doel dan op het principe dat zender en ontvanger op dezelfde golflengte moeten zitten, wil er überhaupt van communicatie sprake zijn. Enkel ’zenden’ zonder af te stemmen op de ontvanger is volgens mij even zinloos als zonnebloemen zaaien op het plaveisel van het Binnenhof.
Het gaat er volgens mij om dat je als politieke partij niet alleen je verhaal naar buiten brengt maar dat je je daarbij ook verplaatst in de mensen over wie het gaat. En dat dan niet door te denken dat je weet wat mensen bezig houdt, maar door te luisteren en je te verdiepen in mensen, hun leefsituatie en de daarmee samenhangende problemen.
Naast problemen die mensen hebben met de multiculturele samenleving (waar GroenLinks overigens adequate oplossingen voor heeft) heb ik als Houtens raadslid de afgelopen jaren ervaren dat inwoners echte betrokkenheid van politici bij hun problemen hogelijk waarderen. En dat ook politieke strijd tegen achterkamertjes, elkaar de bal toespelen en vriendjespolitiek op prijs wordt gesteld. Daarbij gaat het niet om ‘u vraagt en wij draaien’ maar om luisteren en rekening houden met de mensen om wie het gaat. En om het aangaan van de discussie, niet alleen met deskundigen en politici maar vooral ook met de mensen in de dorpen en steden (ook buiten de Randstad!)
Ik ben van mening dat mijn partij bij het samenstellen van de kandidatenlijst rekening moet houden met bovengenoemde zaken. De huidige kamerleden staan weer kandidaat voor de eerste tien plaatsen. Daar is op zich niets mis mee, maar in één opzicht is de lijst wel wat onevenwichtig. Er zitten te weinig échte volksvertegenwoordigers bij. Mensen die aantoonbaar hun wortels hebben in de lokale politiek. Ineke van Gent is daarbij de uitzondering op de regel.
Omdat ik dat echt te weinig vind heb ik besloten om me kandidaat te stellen voor de Tweede Kamer. Voor een van de verkiesbare plaatsen.
Ik ben van mening dat mijn partij haar keuze voor een andere politieke cultuur veel nadrukkelijk moet uitdragen. Veel leden van GroenLinks, maar ook potentiële Groenlinks stemmers verwachten dat van ons. Zeker na 15 mei.
Uit volle overtuiging, en met ruim tien jaar plaatselijke ervaring, wil ik me er nu ook landelijk voor inzetten dat GroenLinks een herkenbare partij wordt, niet alleen voor intellectuelen, maar juist ook voor de mensen waarvoor we zeggen dat we het allemaal doen.

Houten, 24 oktober 2002

auteur : Wouter van Kouwen

top | terug